Bu hafta daha fazla kadınımızın insana yakışır işlerde ve koşullarda çalışabilmeleri için atılabilecek politika adımlarını yazacağız. Mutlaka yazmayı unuttuğumuz politika adımları ya da eksik bıraktığımız alanlar vardır. Onları da sizlerin değerli geri görüşleriyle tamamlamayı bekliyoruz.
Mesleklere göre ücret farkına bakıldığında ise eşitsizlikler tekrarda göze çarpmaktadır. Örneğin Hizmet ve Satış elemanları içinde kadın çalışanların oranı %35 iken, kadınlar erkeklere oranla %43,5 daha az kazanmaktadırlar. Aşağıdaki tabloda mesleklere göre cinsiyete dayalı ücret farkı detaylı olarak sunulmaktadır;
Benzer eşitsizlikler sektörler arasında da mevcuttur. Örneğin Tarım, Ormancılık ve Balıkçılık sektörlerinde kadın çalışanların oranı %36 iken, kadınlar erkeklerden %43,1 oranında daha az ücret almaktadırlar. Aşağıdaki tabloda sektörlere göre cinsiyete dayalı ücret farkı detaylı olarak sunulmaktadır;
Bu anlamda Türkiye’de cinsiyete dayalı ücret eşitsizliğinin -devletin görece eşitleyici istihdam yapısına rağmen- ciddi bir sorun olduğunu görmek mümkündür. Bu sorunun çözümü için her şeyden önce “Eşit İşe Eşit Ücret” hakkının temel bir insan hakkı olduğunun kabul edilmesi ve bunun Anayasal ve yasal düzeyde kabul edilmesi gerekmektedir. Toplu sözleşmelerin daha dezavantajlı grupları kapsaması, kadınların üst pozisyonlarda yer alması, kız çocuklarının başta STEM olmak üzere geleceğin işlerine yönlendirilmesi de çözüm seçenekleri arasındadır. Ek olarak ücret konusunda şirketlerin şeffaf davranmasını sağlamak da çok önemli hale gelmektedir. Harvard Business Review araştırmasına göre devlete yapılan zorunlu ücret bildirimleri şirketlerde cinsiyete dayalı ücret eşitsizliğini azaltmıştır. Şirketlerin belirli sürelerde ilgili devlet kurumuna yapacağı ücret bildirimleri hem kurumların adaletsiz maaş veren firmalara yönelik politikalar geliştirmesine yardımcı olacak hem de cinsiyete dayalı ücret eşitsizliğini azaltmaya katkıda bulunacaktır.
